C:\Users\TOM\Desktop\maxresdefault (1).jpg

هر موضوع و عنوانِ مقاله، پایان‌نامه یا رساله می‌تواند دو قرائت داشته باشد: 1- قرائت ظاهری. 2- قرائت باطنی. باید پیام عنوان و جهات مختلف آن را ابتدائاً درک کرده و آن را پردازش کنیم. لازم نیست همه پیام‌ها و قرائت‌ها را بررسی کنیم، بلکه می‌توانیم یک قرائت و جنبه خاصِ موضوع را انتخاب کرده و در مقدمه، بیان و سپس توجیه کنیم که در این پایان‌نامه فقط به فلان جنبه موضوع می‌پردازیم و از طرف دیگر، باید دلیل انتخاب این جنبه و قرائت را نیز ذکر کنیم. (مثلاً به دلیل نیاز اجرایی کشور یا علاقه به مطالب فقهی یا نیاز قانونگذار یا فاقد منبع بودن موضوع، نو بودن قانون یا موضوع… به عنوان جنبه غالبِ موضوع بررسی می‌شود.) این امر در حقیقت تحدیدِ محدوده کار و عنوان است. باید توجه داشت که عنوان انتخابی نباید باز و کلی باشد، بلکه باید عنوان را درک کرده و تا آنجا که ممکن است آن را محدود و مضیق کرد. مثلاً عنوان «قتل در حقوق کیفری»‌یک عنوان خیلی باز و گسترده است و مقید به بررسیِ یک جنبه خاصی از آن نیست. در این مورد پژوهشگر می‌تواند در مقدمه، آن را مقید نماید و مثلاً با توجیه منطقی، عنصر مادی آن را بررسی کند. به هر حال، درک عنوان با کمک استادان راهنما و مشاور مهم است، به ویژه اگر موضوع پایان‌نامه را استاد یا شخص دیگری پیشنهاد کرده باشد. بررسیِ کتابشناسیِ مربوط به موضوع هم، قبل از انتخاب موضوع، بسیار مهم است. بررسی این نکته که آیا منابع فارسی و خارجی در مورد موضوع وجود دارد…؟ آیا عنوان انتخابی ـ پیشنهادی تکراری نیست؟ و… (امکان‌سنجیِ پژوهش).

لذا باید در مقدمه، عنوان و قرائت انتخابی از عنوان را مستدلاً توجیه کنیم. (توجیه و شناسنامه‌دار کردن عنوان). از طرفی، باید پلان مطالب را نیز بیان و توجیه کنیم.

پیام بگذارید